Er zijn 3 categorien Indo's


Ik heb vaker confronterende berichtjes geschreven die mij niet in dank zijn afgenomen.
Kortgeleden het berichtje over de viering van kerstmis.
Velen waren geraakt door het bericht en ik kreeg een lawine van verwijten over de mail.
Waarom zou dit zo zijn denk je?
Ik denk dat je de mensen die je benadert op hun geweten werkt en natuurlijk reageert men dan heftig, want wat is er niet storender dan een heerlijk feestje te verknallen door iemand te laten weten dat er ellende op de wereld elders is terwijl men hier zich te buiten gaat aan overvloed en het kan maar niet op. Na de kerst verdwijnt alles wat niet op kan gewoon in de kliko.

Ja,……………..kom ik weer….terwijl er kinderen van de honger steven elders op de wereld.

Ik vier mijn kerst sober, niet omdat ik zo nodig het voorbeeld moet geven maar ik ben al van huisuit niet zo; n uitbundig feest vierder. Geef mij maar een gezellig stukje muziek maken dan is mijn wereld compleet.

Nu ga ik weer iets confronterend berichten, namelijk het Indisch zijn tussen indo; s.

U kent dat wel, je bent Indisch en je bent westers Indisch, ik hoop dat ik het goed uitleg.

Vaak is het zo dat mijn ervaring is dat je de indo’s in een aantal groepen kan verdelen.

1. De echte Indo zoals wij die kennen, introvert, wantrouwend, snel veroordelend en roddelgraag.
2. De Indo met de westerse opvattingen en gedragingen.
3. De indo die geen indo wil zijn.

Wij gaan het eens analyseren.
Mijn ervaringen zijn als ik mij onder categorie 1 begeef dat ik mij niet echt op mijn gemak voel. De afwijzende kille bejegening die je ontmoet, men kijkt je wantrouwend aan met een afwachtende blik om dan snel een oordeel te vellen, die men al heeft bij de eerste ontmoeting, zonder je te kennen.
Vervolgens ga je toch de confrontatie aan en begeef je je in dat gezelschap.
Acceptatie heb je niet, al wordt het je niet duidelijk gemaakt, uit de reacties en oogopslagen van degenen die je benadert, kun je al merken dat men al een oordeel over je heeft.
Achter je merk je dat men druk met elkaar aan het roddelen is, zonder je maar een moment de kans gegeven te hebben om jou beter te leren kennen.
Vaak is het zo dat deze categorie hun eigen angsten en onzekerheden projecteren op iemand anders die in hun ogen vrijer, onbevangener is.
In jouw gezicht zegt men het je niet, maar achteraf, adoeh men verzint alles over jou.
En dat nogmaals, zonder maar ook een klein tiende van een moment te kijken of hun snelle oordeel ook gronden heeft.
Ik ga niet graag met zulke indo’s om en ik mijd ze liever.

Categorie 2.
Deze Indische mensen zijn wat opener en bevatten meer interesse in wie je werkelijk bent.
Ze zijn ook vaker bewust van hun afkomst en zijn ook vaak diegenen die echt voor de Indische zaak willen gaan, Hun algemene ontwikkeling is vaak ruimer en hun interesse naar hun wortels is vele malen groter dan categorie 1. en ook categorie 3.
Deze categorie is ook in staat tot beter oordelen en communiceren.
De bewuste Indische Nederlander die zich geen verkeerd spiegelbeeld voorhoudt en accepteert hoe zijn imago en wereld in elkaar zit.
Vaak zijn het ook personen die breder in hun leven kijken dan categorie 1 en 3.
Als men oordeelt is het vaak gegrond en niet vanuit een eigen gefrustreerd, angstig en wantrouwend wereldbeeld. Bij deze categorie voel ik mij het meeste thuis, ik kan meer mezelf zijn zonder beoordeeld te worden op wat men zelf aan tekortkomingen heeft zoals bij categorie 1. en 3.

Categorie 3.
Het slag Indo’s die zich distianceren van het Indisch zijn.
Eerlijkheids halve zijn hier twee kampen, diegenen die zich schamen voor hun afkomst en daardoor afgeven op alles wat ermee te maken heeft.
Diegenen die door hun opvoeding dermate zijn beïnvloed dat ze eigenlijk niet anders kunnen.
Kamp een:
Geeft af op zijn roots, vindt de indo’s maar echt iets beneden zijn nivo en schaamt zich dat hij de kenmerken draagt en de uiterlijkheden van hetgeen waar hij op afgeeft. Men wil nog Hollandser overkomen dan de echte Nederlanders om vooral maar niet als indo gezien te worden of ervaren te worden.
Men wil niet in het circuit van de Indische Nederlanders zijn, en als men er mee te doen krijgt, kijkt men er afkeurend, denigrerend en minachten tegen aan.
Je hoort vaak aan hun uitlatingen dat zij zich erboven willen stellen.
Vaak is het zo dat deze categorie zich niet voldoende heeft kunnen waarmaken als vreemde in dit land en door zijn/haar uiterlijk of identiteit veel hinder heeft ondervonden bij het zich “geaccepteerd”voelen.
Vaak zijn het blaaskaken die in een Indische omgeving zich niet genoeg kunnen profileren en als tegenreactie dan maar volledig afstand neemt.
Kamp twee;
Vanuit de opvoeding heeft deze categorie geen binding met de roots, anders dan die van de ouders. Vaak komen deze mensen uit een gemengd huwelijk waar van de ene ouder dominant is en de cultuur oplegt.
Ook komt het door vaak gescheiden ouders waar de opvoeding dan geheel Nederlands is zonder enige link naar de roots van een van de ouders.
Deze personen staan vreemd genoeg NIET afwijzend tegenover hun roots maar hebben er geen herkenning mee.
Ze hebben geen interesse in het Indische gebeuren erdoor en voelen zich vaak ongemakkelijk omdat HET van hun verlangd wordt OMDAT ze Indisch zijn of een Indisch uiterlijk hebben.
Deze categorie vindt men in de generaties na de tweede generatie.
Vaak omdat ze nimmer met het verleden van hun grootouders of eigen ouder zijn geconfronteerd. Van degenen waarbij het WEL is gebeurd zie je vaak het fanatieke naar de roots beleving.
Het ligt hier aan de ouders die hun ervaringen hun cultuur hebben overgebracht. Vaak komt men hier niet aan toe doordat de partner niet geïnteresseerd is of dominant is in de cultuurinbreng in het gezin.
Heel vaak begint de interesse bij deze mensen op latere leeftijd, ook als de ouders eindelijk hun mond open doen en hun eigen cultuur ervaringen uit de doeken doen en/of hun geschiedenis openbaar maken.

Mijn persoonlijke ervaring is:
Categorie 1.
Ik ga er afstandelijk mee om, ervaar dat achter mijn rug over mij wordt geroddeld zonder dat men mij kent en vaak speelt jalousie onbekendheid, en kortzichtigheid hierbij een rol.
Categorie 2.
Voel ik mij beter in thuis, ik kan mezelf zijn en ontmoet de zelfde bewustzijn die ik ook in mij meedraag.
Categorie 3.
Heb ik moeite mee omdat ik de neiging heb om de personen op hun eigen feiten wil wijzen en ze ervaar JUIST als echte Indo’s in negatieve zin.
DE andere tweede kant (kamp twee) accepteer ik beter omdat die hun eigen weg zoeken ZONDER zich af te geven op hun afkomst.

Ze vertellen mij niet hoe een indo in elkaar zit zoals kamp een, categorie 3, zonder te beseffen dat ze zelf de negatieve kenmerken hebben van de Indo waar ze op af geven, alsof ze zichzelf analyseren.

De categorie 3 kamp twee, zijn o.a. mijn eigen kinderen en de derde of vierde generatie die inmiddels zover is geassimileerd dat je moeilijk van hen kan verwachten dat ze zich in alle opzichten bewust zijn van hun afkomst.
Het lag ook aan mij, ik vertelde te weinig, liet de cultuur van mijn dominante ex. prevaleren boven die van mij uit gevoelsmatige verstandelijke overwegingen.
Ik merk nu echter dat ze zich meer gaan interesseren in hun afkomst.

Zo, ik zal hiermee velen zichzelf doen laten herkennen, ik geef echter mijn visie en dat is persoonlijk. Mocht de lezer dezes zich aangesproken voelen dan is de weg naar mij toe open voor een dialoog.

Albert van Prehn
(ICM Moderator)